مشق فردا شب

سال روز بزرگداشت خواجه ی راز را به همه ی حافظ دوستان تبریک میگم

به مناسبت سالروز بزرگداشت خواجه ی راز کانون شعر و ادب دانشگاه علوم پزشکی شیراز شب شعر برگزار می کند.

هدف شعر

زمستان

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید ، نتواند
که ره تاریک و لغزان است
وگر دست محبت سوی کسی یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است
نفس ، کز گرمگاه سینه می آید برون ، ابری شود تاریک
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است ، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟
مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آی ...
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای
منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم
منم من ، سنگ تیپاخورده ی رنجور
منم ، دشنام پست آفرینش ، نغمه ی ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در ، بگشای ، دلتنگم
حریفا ! میزبانا ! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد
تگرگی نیست ، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگذارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه می گویی که بیگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟
فریبت می دهد ، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست
حریفا ! گوش سرما برده است این ، یادگار سیلی سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان ، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است
حریفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز یکسان است
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین
درختان اسکلتهای بلور آجین
زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است

   "مهدی اخوان ثالث «م. امید»"

 زندگینامه

    مهدی اخوان ثالث در اسفند ماه سال ۱۳۰۷ در توس نو مشهد چشم به جهان گشود. پدر او که علی نام داشت، یکی از سه برادری بود که با انقلاب ۱۹۱۷ روسیه به ایران آمد و شناسنامه ایرانی گرفت، از این رو آنان نام خانوادگیشان را اخوان ثالث به معنی برادران سه‌گانه گذاشتند.در مشهد تا دوره متوسطه ادامه تحصیل داد. از نوجوانی به شاعری روی آورد و در آغاز قالب شعر کهن را برگزید. تخلص وی در اشعارش «م. امید» بود.

    در سال ۱۳۲۶ دوره هنرستان مشهد رشته آهنگری را به پایان برد و همان جا در همین رشته آغاز به کار کرد. در آغاز دههٔ بیست زندگیش به تهران آمد و پیشهٔ آموزگاری را برگزید. در سال ۱۳۲۹ بادختر عمویش ایران اخوان ثالث ازدواج کرد. در سال ۱۳۳۳ برای بار چندم به اتهام سیاسی زندانی شد. اخوان چندین بار به زندان افتاد و یک بار نیز به حومه کاشان تبعید شد.

سهراب سپهری در 15 مهر ماه 1307 در شهر کاشان به دنیا آمد. پدرش اسدالله سپهری کارمند اداره پست و تلگراف بود و هنگامی که سهراب نوجوان بود پدرش از دو پا فلج شد. با این حال به هنر و ادب علاقه ای وافر داشت. نقاشی می کرد، تار می ساخت و خط خوبی هم داشت.

سپهری در سال های نوجوانی پدرش را از دست داد و در یکی از شعرهای دوره جوانی از پدرش یاد کرده است (خیال پدر) یکسال بعد از مرگ او سروده است:

آغاز

بزودی گاهنامه ی علمی پژوهشی تخصصی کاردرمانی   کمیته ی تحقیقات دانشجویی گروه کاردرمانی

دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز منتشر میگردد.  

 منتظر نظرات و پیشنهادات ارزنده تون  هستیم.

همیشه واسه رسیدن به بیست تلاش کرد م بارها واسه

نرسیدن به بیست گریه کردم گریه هایی که هر وقت معلم دوم دبستانم و درس مسافر صحرا و کلمه ی قلّه و علامت(  ّ)رو میبینم اونا رو بیادم میاره.ولی وای از بیست سالگیم سالی پر از کابوس های تلخ.سالی پر از کابوس های بشر ندیده نمیدونم عقده های این سال را چه جوری خالی کنم.

پس بلند میگوییم آه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه  

بسیار خوشحالم که بلاخرهاین سال کابوسبار دیگه برام تموم شد. البته من چیزهای زیادی تو این سال یاد گرفتم وکسب کردم و احساس میکنم خیلی پخته شدم. 

الهی همه ی شما سال خوشی را در پیش داشته باشید و همیشه روزگار به کامتان باد.

به مناسبت همین روز یکی از سروده هایم را به خودم تقدیم میکنم. 

                        به امید فردا

روز ها همچنان می گذرند و ما بی خبر از خود در دیروز مانده ایم

فردا که می آید به امروز میرسیم

به جای فردا به دیروز می اندیشیم

فردا آمد و دیروز شدو ما همچنان در دیروز مانده ایم

آخر تا کی؟؟؟

تا کی باید در دیروز ها بمانیم ودر غبار دیروز فنا شویم

ولی امروز من میخواهم فردا باشم

و دیگه از هر چه دیروزه خسته شدم

و اکنون

به امید فردا میگویم...

خداحافظ دیروز.           (۲۱/۱/۸۵)